Η θάλασσα εκείνο το πρωί ήταν φουρτουνιασμένη. Η γυναίκα καθόταν στην κουζίνα. Δεν είχε ανάψει φως. Έγραψε το σημείωμα, το έβαλε στο μπουκάλι, ακούμπησε το μπουκάλι στο τραπέζι. Το κοιτούσε μέχρι που νύχτωσε για τα καλά. Δεν έκλαψε καθόλου. Γύρω στα μεσάνυχτα, σηκώθηκε και πέταξε το μπουκάλι με δύναμη στον τοίχο. Έφαγε με μικρές μπουκιές το σημείωμα και κατέβηκε στη θάλασσα. Κανείς δεν την ξαναείδε.